2014: Büyük İngiliz şair Francis Blundy, eşi Vivien'ın doğum günü için kaleme aldığı şiiri evinde bir davetli topluluğunun önünde okur. Blundy şiirin tek nüshasını Vivien'a verecek, hiçbir yerde yayımlanmayan şiir yıllar geçtikçe bir efsaneye dönüşecek, türlü türlü hayal, tahmin ve dedikodunun kaynağı haline gelecektir.
2119: İklim felaketi ve nükleer çatışmaların değiştirdiği dünyada, "1990-2030 dönemi edebiyatı" alanında çalışan Tom Metcalfe, geçmişe ilgi duymayan öfkeli öğrencilere mahkûm, hayalperest bir akademisyendir. Francis Blundy ve çevresinin yaşadığı döneme, o dünyanın artık tarihe karışmış zenginliğine tutkuyla bağlı olan Tom, Blundy'nin kayıp şiirinin peşine düşer. Yolculuğu onu sular altında kalmış bölgelere sürükleyecek, kimsenin okumadığı arşivlerdeki araştırmaları ise Vivien'ın gizli kalmış trajedisine götürecektir.
Neyi Bilebiliriz? günümüze geçmişte kalmış bir dönemmiş gibi bakan bir bilimkurgu, merkezinde kayıp bir şiirin olduğu bir dedektiflik öyküsü, iklim felaketinin yok ettiği doğaya bir ağıt, en yakınımızdaki insanları ne kadar tanıyabileceğimizi sorgulayan bir aşk romanı.

İçinde yaşadığımız "canavarlar zamanı"nın bir korku çağı olduğunda neredeyse herkes hemfikir görünüyor. Belirsizliğin, güvensizliğin yarattığı korku. İnsan türünün belirsizlik içinde yaşadığı o uzun çağlardan sonra; her şeyi kontrol altına aldığını, en azından alabileceğini düşündüğü kısacık zamanda geliştirdiği özgüveni yerle bir eden bir korku. Ona yapışan öfke. Korkuyu korku değil de öfke olarak ifade etmeyi kolaylaştıran onca "bilgi": İşsiz kaldık çünkü Suriyeliler geldi, güvende değiliz çünkü LGBTi'ler dünyanın çivisini çıkardı... Ve bu ikisinin ayrılmaz üçüncüsü, nefret. Bu kombonun eşlikçileri de az değil: Hınç, tiksinti, haset, kayıtsızlık...